เดินทาง สู่การอธิษฐานภาวนา

“พระเจ้าข้า โปรดสอนเราให้อธิษฐานภาวนา” (ลูกา 11:1)

                การอธิษฐานภาวนาเท่านั้นที่จะเผยแสดงแก่ท่านได้ว่า ท่านจะบรรลุถึงจุดหมายปลายทางของท่านได้อย่างไร แต่มันต้องใช้เวลาสักหน่อย นี่คือบทความจากหนังสือชื่อ “หนทางแห่งการแสวงบุญ” เขียนโดยท่านผู้แสวงบุญท่านหนึ่งในศตวรรษที่ 19 ท่านเป็นคริสตชนนิกายออร์โธดอกซ์ ท่านเดินทางข้ามประเทศรัสเซียพร้อมกับกระเป๋า ขนมปังและพระคัมภีร์
จุดประสงค์ของท่านก็คือ การเรียนรู้ความหมายที่แท้จริงเกี่ยวกับคำสอนที่ท่านนักบุญเปาโลเขียนถึงชาวเธสะโลนิกาที่ว่า “จงอธิษฐานภาวนาเสมอ” เรื่องที่ท่านเขียนมีความหมายมาก เนื่องจากความตั้งใจอันแน่วแน่ของท่านที่จะพบและได้สัมผัสกับการอธิษฐานภาวนาด้วยตัวของท่านเอง
สาวกที่นักบุญลูกากล่าวในพระวรสารของท่าน ที่เรานำมาพิจารณานี้ว่า “พระเจ้าข้า โปรดสอนเราให้อธิษฐานภาวนา” นักบุญลูกาเองคงจะไม่ทราบว่าท่านกำลังอธิษฐานภาวนา เมื่อท่านขอคำแนะนำจากพระอาจารย์เจ้า ให้เราสังเกตว่า พระเยซูเจ้ามิได้ทรงเริ่มสั่งสอนเกี่ยวกับการอธิษฐานภาวนา พระองค์เพียงแต่กล่าวเป็นประโยคสั้นๆ แต่เนื้อหานั้นเป็นที่ชัดเจน กล่าวคือ เริ่มต้นอธิษฐานภาวนาเลย
บางครั้งเราอาจจะคิดว่าเราได้สวดบท “ข้าแต่พระบิดา” บ่อยครั้ง จนเรารู้จักบทภาวนานี้เป็นอย่างดี แต่การอธิษฐานภาวนาเป็นสิ่งที่น่าทึ่ง แม้การกล่าวสั้นๆ ก็มีจุดมุ่งหมายในตัวของมันเอง ลองฟังเด็กๆ สวดบทข้าแต่พระบิดา เราจะได้ รู้ว่าคำเหล่านั้นฝังลึกในจิตใจน้อยๆ ของเขาอย่างมากเพียงใด และคำเหล่านั้นกำลังนำชีวิตของพวกเขาเข้าหาพระเจ้าโดยสิ้นเชิง แต่ถ้าเราสวดบทภาวนานี้เหมือนกับเครื่องยนต์ เราก็จะไม่สามารถเข้าใจเรื่องการอธิษฐานภาวนาได้อย่างลึกซึ้ง ในฐานะที่เราเป็นผู้ใหญ่ เราได้รับเรียกให้เป็นผู้แสวงบุญที่กำลังมุ่งไปสู่การอธิษฐานภาวนา เริ่มออกเดินทางไปเสาะแสวงหาและสัมผัสกับพลังของการอธิษฐานภาวนาด้วยตัวของเราเอง โดยมีพระจิตเจ้าเป็นผู้นำทางของเรา

บทอธิษฐานภาวนา
ข้าแต่พระเจ้า โปรดสอนให้ลูกอธิษฐานภาวนา โปรดให้ลูกเห็นคุณค่าอันสูงส่งของบทภาวนาที่ลูกคุ้นเคยและรู้จักดี เพื่อลูกจะได้รู้ถึงคุณค่าอันลึกซึ้งของบทภาวนานี้ โปรดช่วยให้ลูกมีความเชื่อ เพื่อจะได้เดินทางแสวงบุญสู่การอธิษฐานภาวนา ค้นหาหนทางที่จะมาอยู่เฉพาะพระพักตร์พระองค์ด้วยเถิด อาแมน.